April Fool’s Day ျဖစ္ေပၚလာတာနဲ႔ ပတ္သတ္ေသာ သမိုင္းေၾကာင္းက တိတိက်က် ရယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခရစ္ သကၠရာဇ္ ၁၅၈၂ခု ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ နဝမေျမာက္ ခ်ားလ္စ္ဘုရင္ လက္ထက္မွာ ျပကၡဒိန္ကို ေျပာင္းလဲ လုိက္တာကေန အစ ျပဳတယ္လုိ႔ ဆိုရမွာပါ။ (ျမန္မာလို အယူ ဆုိရင္ သကၠရာဇ္ ၿဖိဳတယ္လုိ႔ ေခၚမယ္ ထင္ပါတယ္။) ဘယ္လုိ ေျပာင္းလဲ လုိက္သလဲ ဆိုေတာ့ မတ္လ (၂၅) ရက္ေန႔ကေန ဧၿပီ (၁) ရက္ေန႔အထိ (ႏွစ္သစ္ကူး ကာလ) ကို ဇန္နဝါရီလ (၁) ရက္ေန႔ကို ေရႊ႕ေျပာင္း လုိက္တာပါပဲ။
အဲဒီ ေခတ္ကာလက ဆက္သြယ္ေရး စနစ္ေတြက ယေန႔ေခတ္လုိ မဟုတ္ေတာ့ ေႏွးေကြးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕ေသာ လူမ်ားက ဒီလို အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္သြားတာကို ႏွစ္အေတာ္ ၾကာျမင့္တဲ့အထိ သတိ မထားမိၾကဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ တခ်ဳိ႕ေသာ အစြန္းေရာက္ လူမ်ား၊ ဘုရင့္ အမိန္႔ကို ဖီဆန္ခ်င္ၾကတဲ့ သူမ်ားကေတာ့ ဒီအေျပာင္းအလဲကို လက္မခံခဲ့ဘူး။ ႏွစ္သစ္ကူးကို ဧၿပီ (၁) ရက္ေန႔မွာပဲ က်င္းပဖုိ႔ ဆႏၵရွိၾကတယ္။ ဒီအေျပာင္းအလဲကို လက္ခံၾကတဲ့ သာမန္ ျပည္သူ လူထု ေတြကေတာ့ အစြန္းေရာက္ၿပီး လက္မခံ ဆန္႔က်င္ ခ်င္ၾကတဲ့ သူမ်ားကို “အရူးမ်ား” လုိ႔ ေလွာင္ေျပာင္ ခဲ့ၾကတယ္။ ေခၚေဝၚ သမုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ စ စရာ ေနာက္စရာ အျဖစ္သာ ျမင္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ လူေတြဆီကို တကယ္ မက်င္းပေပမယ့္ က်င္းပသေယာင္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ပါတီဖိတ္စာေတြ၊ က်ီစယ္ထားတဲ့့ ဟာသေတြကို ဧၿပီ (၁) ရက္ေန႔မွာ ပို႔ေပးၿပီး အရူးလုပ္ထားတဲ့ စာတုိေတြ၊ စကားေတြနဲ႔ စ ေနာက္ ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ စေနာက္ခဲ့ၾကၿပီး ရယ္ေမာခံ လူတစ္စုကို “poisson d’avril” ၊ “April fish” လုိ႔ ေနာက္ေျပာင္ ေခၚေဝၚ ခဲ့ျပန္တယ္။ “April fish” ဆိုတာက ႏုံႏုံအအ ငါးငယ္ေလးေတြဟာ အလြယ္တကူ အဖမ္းခံ ရတတ္သလို အရူး လုပ္ခံရသူ ေတြဟာလဲ စ ေနာက္ ခံရတတ္တယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာကို ဘယ္လို ေဖာ္ျပသလဲဆုိရင္ April Fool’s day မွာ စၾက ေနာက္ၾကတဲ့ စာရြက္ ေလးေတြရ့ဲ ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ ငါးငယ္ ပံုေလးေတြ ဆြဲထည့္ ေပးလုိက္တာပါပဲ။ (အခုေခတ္မွာေတာ့ ခင္မင္တဲ့ သူေတြကိုပဲ စၾက ေနာက္ၾကေတာ့တာ မ်ားပါတယ္။)
အဲဒီလိုမ်ဳိး ေနာက္ေျပာင္ က်ီစယ္မႈေတြက စၿပီးေတာ့ ဧၿပီလရ့ဲ ပထမဆံုးေန႔မွာ အရူးလုပ္တာ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ ဒီလုိ အေလ့အထဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ပ်ံ႕ႏွ႔ံသြားၿပီး ၁၈ရာစုမွာ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံနဲ႔ စေကာ့တလန္ ႏုိင္ငံေတြမွာ စတင္ ျပဳလုပ္ ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ အဂၤလိပ္နဲ႔ ျပင္သစ္တုိ႔ရ့ဲ လက္ေအာက္ခံ ကိုလိုနီႏုိင္ငံ ေတြကိုလဲ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ သြားခဲ့တယ္။ ဒီပ်ံ႕ႏွံ႔မႈမွ စတင္ၿပီးေတာ့ အျခားေသာ ႏုိင္ငံေတြမွာ ဧၿပီလ (၁) ရက္ေန႔မွာ ေနာက္ေျပာင္ က်ီစယ္ၿပီး စၾက ေနာက္ၾကတဲ့ ေန႔ရက္ေလး ျဖစ္လာတဲ့ April Fool’s Day ဆိုၿပီး ေပၚေပါက္လာတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။။
(လူတုိင္းဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာဆုိရင္ ႏွစ္သက္ၾကတယ္၊ စိတ္ၾကည္ႏူးၾကတယ္ ဆိုတာ သိသာေစတဲ့ အခ်က္ တစ္္ခ်က္ကို ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိလုိက္တယ္လုိ႔ မထင္ဘူးလားခင္ဗ်ာ….) 
- ဒီေနရာေလးက စာပိုဒ္ေလး တခ်ဳိ႕ကို အလ်ဥ္းသင့္သလို ဘာသာ ျပန္လုိက္တာပါ... အဆင္အေျပဆံုး ျဖစ္ေအာင္ တတ္ႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစား ထားပါတယ္... -
“ဖြားခမ္း… ဖြားခမ္းခ်က္တဲ့ဟင္းက…. ေကာင္းလဲ မေကာင္းဘူး…”
“သား… ဖိုးရွမ္း… သား ထမင္း စားေတာ့မလုိ႔လား သား”
“ေၾသာ…ဟုတ္ကဲ့ဗ်… စားေတာ့မလားလုိ႔….”
“သား… ဖြားခမ္း ေျပာျပမယ္ေနာ္… ေသခ်ာနားေထာင္ ဟုတ္ၿပီလား…”
“ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ေတာင္ယာလုပ္တဲ့ ရွမ္းသားအမိ ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ ဆင္းရဲၾကရွာတယ္။ တစ္ေန႔လုပ္မွ တစ္ေန႔စားရတာ။ ေန႔တိုင္း သားျဖစ္သူက ေတာင္ယာသြား၊ အေမျဖစ္သူက ခ်က္ျပဳတ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ လုပ္စရာ ရွိတာေတြ လုပ္ရတယ္။ ပင္ပန္းတာေပါ့ သားရယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာေတာ့ သားျဖစ္သူက ေတာင္ယာက အျပန္ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမျဖစ္သူကို ေျပာတယ္။ သူ ဝက္သားဟင္း တအား စားခ်င္ေနတယ္တဲ့။ အဲဒါ အေမ ခ်က္ေပးပါဦးတဲ့။ မစားရတာလဲ ၾကာၿပီတဲ့။ အဲဒီေတာ့ အေမက စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ေတာင္ေပၚမွာ ဝက္ကသားက မရႏုိင္ဘူးေလ။ ရြာထဲ သြားဝယ္မွ ျဖစ္မွာ။ သြားဖို႔ကလဲ ေဝးေနေတာ့ ဝယ္ဖို႔ကလဲ အဆင္မေျပဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အေမက သားကို ေျပာလုိက္တယ္။ မနက္ျဖန္ သား စားခ်င္တဲ့ ဝက္သားဟင္းထက္ ေကာင္းတာ စားရေစမယ္ေပါ့။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္သားတဲ့။ ဘာလဲဆုိေတာ့ အေမ့ကို ကတိ တစ္ခုေတာ့ ေပးရမယ္သားတဲ့။ အဲဒါက သား မနက္ျဖန္မွာ ဗိုက္တအားဆာမွ ထမင္းစားရမယ္။ သား ကတိ ေပးႏုိင္လားတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ သားကလဲ ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ကတိေပးလုိက္တယ္။ သူ တအားဆာမွ စားမယ္ေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ရက္ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာ အေမက ေစာေစာထ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး သားအတြက္ ထမင္းထုပ္ ျပင္ေပးတယ္။ သားျဖစ္သူ ေတာင္ယာ သြားခါနီးမွာ ထမင္းထုပ္ လွမ္းေပးၿပီး ကတိကို မေမ့ဖို႔လဲ ေသခ်ာ မွာလုိက္တယ္ေလ။ ဒီလိုနဲ႔ သားဟာ ေတာင္ယာမွာ တမနက္လံုး အလုပ္လုပ္တာေပါ့။ ေနျမင့္လာေတာ့ ဗိုက္ဆာလာတယ္။ သူ႔အေမကို ေပးထားတဲ့ ကတိေၾကာင့္ သူ ဖြင့္မစားေသးဘူး။ ေနပိုျမင့္လာေတာ့ ပိုဆာလာၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာလဲ သူ မစားေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေနမြန္းတည့္လာၿပီး ေတာင္ယာလုပ္ေတာ့ ပင္ပန္းတာရယ္ေၾကာင့္ ဗိုက္က တအားကို ဆာလာေရာ။ သူ အရမ္းကို ဆာေနၿပီဆိုတာ သိလုိက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႔အေမကို ေပးထားတဲ့ ကတိအတုိင္း အခုအခ်ိန္မွာ စားေတာ့မယ္လို႔ ေတြးၿပီး ထမင္းထုပ္ကို ဖြင့္လုိက္တယ္။
ထမင္းထုပ္ထဲမွာ ပါလာတဲ့ဟင္းက ဝက္သားမဟုတ္ဘူး။ ခရမ္းသီးႏွပ္နဲ႕ ပဲပုတ္ေထာင္း ႏွစ္မ်ဳိးပဲ။ ဒါေပမယ့္ သားက အဲဒီအခ်ိန္မွာ တအားဆာေနၿပီ။ ဝက္သားလဲ သူ သတိမရေတာ့ဘူး။ သူ႔အေမ ထည့္ေပးလုိက္တဲ့ ဟင္းႏွစ္မ်ဳိးနဲ႔ ထမင္း စားလိုက္တာ အကုန္ပဲ။ တအား စားေကာင္းတာေပါ့။ ခရမ္းသီး ခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ ပဲပုတ္ေထာင္း စပ္စပ္ေလးက ခံတြင္း ၿမိန္ေစတယ္ေလ။ အဲဒီ ထမင္း တစ္နပ္က သူ႔အတြက္ တအားကို စားေကာင္းခဲ့တာ။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သားက အေမကို ေျပာတယ္။ အေမ ခ်က္ေပးလုိက္တဲ့ ဟင္းက စားေကာင္း လုိက္တာဗ်ာေပါ့။ ဝက္သားဟင္းနဲ႔ေတာင္ မလဲႏုိင္ဘူးတဲ့။
အေမက အဲဒီအခါမွာ သားကို ေျပာေရာ။ သား… ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဟင္း ေကာင္းေကာင္း၊ မေကာင္းေကာင္း ဆာမွသာ စားလိုက္ပါသား၊ တအားေကာင္းတဲ့ ထမင္း တစ္နပ္ျဖစ္လာေရာ သားေရ… တဲ့။”
“ကဲ… သား… ဖုိးရွမ္းေလး… ၾကားတယ္ေနာ္သား… အခု သား တအား မဆာေသးလုိ႔ ျဖစ္မယ္… ခဏေနမွ စား။ ဟုတ္ၿပီလား။”
“ဒါဆုိ သားကို ဝက္သားေရာ၊ ခရမ္းသီးေရာ၊ ပဲပုတ္ေရာ ခ်က္ထားေပးၾကည့္ၾကည့္…. က်က္ရင္ လာစားမယ္ေနာ္…”
“ေရာ္… ဒီကေလးႏွယ္… ငါစိတ္ညစ္တာေရာ….”
“:P….”
ငယ္စဥ္က ေမြးမိခင္ႏွင့္ မျခား ေကြ်းေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ သြန္သင္ေပးၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ဆိုးသမွ် ခံခဲ့ေသာ ေမတၱာႀကီးမားလွတဲ့ ဖြားေလးမ်ားျဖစ္ေသာ ဖြားခမ္း၊ ဖြားညႊန္႔၊ (ဖြားေမ၊ ဖြားသိန္း) တို႔ကို ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါ၏။ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးၿပီး တတ္အားသမွ် ေက်းဇူးဆပ္ပါ၏။
(ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ရွမ္းျပည္ ေလသံနဲ႔ ေျပာသလိုမ်ဳိး ေရးထားပါတယ္… ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာ တစ္ေနကုန္ ထုိင္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈ နည္းေတာ့ စားမေကာင္း ျဖစ္ေနၾကတဲ့ တခ်ဳိ႕ေသာ Blogger ကိုကို၊ မမမ်ား၊ ေန႔နဲ႔ည မွားၿပီး ဂိမ္း ေဆာ့ၾကတဲ့ ကိုကိုမ်ား၊ ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ တခ်ဳိ႕ေသာ သယ္ရင္းမ်ား၊ အလုပ္ပင္ပန္းၾကတဲ့ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား အားလံုး ဆာမွ စားၾကည့္ၾကည့္လုိက္ပါ… စားေကာင္းပါလိမ့္မယ္… အဲ… အခ်ိန္မွန္ေတာ့ စားၾကေပါ့ေနာ္… စားေကာင္းၾကပါေစဗ်ာ…. :D)
၂ဝဝ၉ခုႏွစ္ မတ္လ (၈)ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ International Women's Day မွာ
ေက်းဇူးရွင္ ေမြးမိခင္ကို အမွဴးထား၍ ခ်စ္သူအပါအဝင္
ပုခက္လႊဲေသာ လက္မ်ားပိုင္ရွင္ အမ်ဳိးသမီးထုႀကီးအား ဂုဏ္ျပဳပါ၏။
ခင္ပြန္းသည္ႏွင့္ ဇနီးသည္အၾကား အျပန္အလွန္ မႀကိဳက္တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြ
Posted by မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး) at 9:55 amသဘာဝတရားရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ ကေတာ့ အံ့ဖြယ္ပါပဲ။ ကမာၻမွာရွိတဲ့ လူဦးေရသန္း (၆ဝဝဝ)ဟာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ လံုးဝ မတူၾကပါဘူး။ ရုပ္ရည္၊ စိတ္ေန စိတ္ထား၊ အက်င့္စာရိတၱ အားလံုး အားလံုးပါပဲ။ တူလွ တခ်ဳိ႕ အခ်က္ေတြ ေလာက္ေပါ့။ ခြ်တ္စြပ္ တူတယ္ ဆုိတာ မရွိသေလာက္ ရွားပါတယ္။ အမႊာပူး အခ်င္းခ်င္းေတာင္ ခြ်တ္စြပ္ တူတယ္ထား၊ စိတ္ဓါတ္၊ အက်င့္ေတြက တျခားစီ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေယာက္က်ား၊ မိန္းမ၊ ကေလး၊ လူငယ္ေတြမွာ စိတ္ဓာတ္၊ အက်င့္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ စတာေတြ တူေန တတ္တာေတြ ရွိၾကတယ္။ သာမာန္အားျဖင့္ တူတတ္တဲ့ အခ်က္ ကေလးေတြေပါ့။ မိခင္ အခ်င္းခ်င္း၊ သားသမီး အခ်င္းခ်င္း၊ ေယာကၡမ၊ ေခြ်းမ၊ ေယာက္မ၊ မတ္၊ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္၊ ဆႏၵ အႀကိဳက္ စတာေတြ တူေနတတ္ ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အခု ေဖာ္ျပ လုိက္တာက ခင္ပြန္းသည္က ဇနီးသည္ အေပၚ မႀကိဳက္တတ္တဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႕ ဇနီးသည္က ခင္ပြန္းသည္ အေပၚ မႀကိဳက္တတ္တဲ့ အခ်က္ ကေလးေတြပါပဲ။
· ခင္ပြန္း အိမ္ျပန္လာတာ ေတြ႕ပါလ်က္ အိမ္နီးခ်င္းနဲ႕ စကားအေျပာ မပ်က္ေနတတ္တာမ်ဳိး။
· ကိုယ့္တစ္ကိုယ္ေရ သန္႕ရွင္းမႈကို ဂရုမစိုက္တတ္တာ။
· ခင္ပြန္းသည္ဘက္က ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြကို မေလးစားတာ။
· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကို သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္တာ။
· ခ်င္ပြန္းသည္ရဲ႕ ဆႏၵကို မသိေယာင္ေဆာင္ ေနတတ္တာ။
· ကာမဆက္ဆံမႈကို စိတ္မပါဟန္ျပတာ။
· ခင္ပြန္းကို အရာရာမွာ အျပစ္ေျပာတတ္တာ။
· အိမ္ေထာင္သည္ပဲဆုိၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေရ ေသသပ္လွပမႈကို ဂရုမျပဳတတ္တာ။
· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ ဝင္ေငြ၊ လခကို အေသးစိတ္ စာရင္းလိုက္ေမးတာ။
· သူမ်ားအိမ္လည္ဖုိ႕ ဝါသနာႀကီးတာ။
· အိမ္တြင္း အလွအပ သန္႕ရွင္းေရးကို စိတ္မဝင္စားတာ။
· သားသမီးရဲ႕ ေဝယ်ာယစၥကို စိတ္မဝင္စားတာ။
· ကိုယ့္ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းကို တြယ္တာလြန္းတာ။
· ေယာကၡမနဲ႕ ေယာက္မအေၾကာင္း ႀကံဖန္ အျပစ္ေျပာတာ။
· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ရုံး၊ လုပ္ငန္းက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး သံသယထားတတ္တာ။
· ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥအတြက္ စိတ္ေကာက္တတ္တာ။
· သူစိမ္းေတြေရွ႕မွာ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြ ထုတ္ေဖာ္ေျပာတတ္တာ။
· သူစိမ္းေယာက္က်ားေတြ၊ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ ေယာက်္ားေလး အေပါင္းအသင္းေတြ အေၾကာင္းကို စိတ္ဝင္တစားရွိတာ။
· ခင္ပြန္းသည္ ဝယ္လာတဲ့ ပစၥည္းကို အျပစ္ရွာေျပာတတ္တာ။
· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အဝတ္အစားနဲ႕ အသံုးအေဆာင္ေတြ စနစ္တက် မထားတာ။
· ကိစၥ အေသးအမႊားေလးကို ပံုႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး စကားမ်ားခ်င္တာ။
· ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦးၾကား စိတ္ခ်င္း မတိုက္ဆုိင္တာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မိဘေတြကို ဆြဲထည့္တတ္တာ။
· ကိုယ့္မိဘ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြနဲ႕ ဖုန္းမွာ စကားအၾကာႀကီး ေျပာဆုိေနတတ္တာ။
· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊ အေပါင္းအသင္းေတြကို ကိစၥတိုင္းမွာ စိတ္မပါ့တပါ ဆက္ဆံတတ္တာ၊ ဥေပကၡာျပဳတတ္တာ။
· အၿမဲတမ္းလိုလို ေရာဂါတစ္ခုခုကို အေၾကာင္းျပၿပီး အိမ္အလုပ္မလုပ္ဘဲ ပစ္ထားတတ္တာ။
· ကိုယ့္အိမ္လာတဲ့သူတုိင္းကို ခင္ပြန္းသည္အေၾကာင္း မဟုတ္ကဟုတ္က အတင္းဖန္တီး ေျပာတတ္တာ။
· အိပ္ရာထဲေရာက္တာနဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ တစ္ေန႕လံုး လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြကို တန္းစီေျပာခိုင္းတာ။
· ရုံးက ေမာေမာပန္းပန္း ျပန္လာတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ကို အိမ္အလုပ္ ကူလုပ္ေပးဖုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္တာ။
· ကိုယ့္မိဘအိမ္နဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အိမ္ကို ႏႈိုင္းယွဥ္ၿပီး ႏွိမ့္ခ် ေျပာတတ္တာမ်ဳိးေတြပါပဲ။
ဇနီးသည္မႀကိဳက္တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ တခ်ဳိ႕ အမူအက်င့္ေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေပါ့ေလ။ အဲဒီအခ်က္ေတြကေတာ့-
· ဇနီးသည္က အိမ္လာတဲ့ ဧည့္သည္နဲ႕ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ဧည့္ခံစကားေျပာတာကို ျပသနာလုပ္တတ္တာမ်ဳိး။
· မိမိရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြအေပၚ စိတ္ဝင္တစား ရွိတတ္တာ။
· စားတဲ့ ေသာက္တဲ့အခါ အသံျမည္ေအာင္ စားတတ္တာ။
· စကားေျပာတုိင္း ဆဲေရးတိုင္းထြာတာ၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားမ်ဳိး ေျပာတတ္တာ၊ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္္ေျပာတာ။
· ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ေသာက္တာ။
· အေပါင္းအသင္းက တုိက္လုိက္လို႕ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပ အရက္ေသစာ ေသာက္တတ္တာ။
· အဝတ္အစား ေသေသသပ္သပ္ မဝတ္တတ္တာ။
· ဇနီးသည္ရဲ႕ ေမြးေန႕ကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနတတ္တာ။
· ကေလးေတြကို ဆံုးမတဲ့ အခါတိုင္း လက္ပါတတ္တာ။
· အိပ္ေနတုန္း စကား ေယာင္ေျပာတတ္တာ။ ေဟာက္တတ္တာ။
· ကိစၥတိုင္းမွာ မိန္းမကို အျပစ္ရွာတတ္တာ။
· ဖုန္းဆက္တဲ့အခါ အသံက်ယ္က်ယ္ ေျပာတတ္တာ။
· အကၤ်ီခြ်တ္ၿပီးရင္ အိပ္ရာေပၚပစ္တင္ထားတတ္တာ။
· ေခါင္းမွာ ဆီရႊဲေအာင္ လိမ္းတတ္တာ။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ဆီလံုးဝမလိမ္းဘဲ ဖြာလန္ႀကဲေနတတ္တာ။
· ကိုယ့္ဇနီးကို ဘယ္ေယာက်္ားနဲ႕မဆို သဝန္တိုတတ္တာ။
· အစားအသာက္မွာ တစ္ခုခုကို အျပစ္ရွာၿပီး ေခ်းမ်ားတတ္တာ။
· တစ္ကိုယ္ေရ သန္႕ရွင္းမႈကို ဂရုမစိုက္တတ္တာ။
· ကိုယ့္ရဲ႕ ဘယ္အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းကိုမဆုိ စနစ္တက်မထားဘဲ ဇနီးသည္ကို လွမ္းလွမ္းေမးတတ္တာ။
· အိမ္တြင္းေရးကိစၥနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ဘယ္ေနရာမဆုိ ဇနီးသည္ကို ဖက္လဲတကင္း လုပ္တတ္တာ။
· ဟင္းမေကာင္းတဲ့အခါ ထမင္းပန္းကန္ ပစ္ေပါက္တတ္တာ။
· အိမ္မွာ အခမ္းအနား တစ္ခုခုလုပ္လုိ႕ ဧည့္သည္ေတြ ေရာက္ေနခ်ိန္ကိုေတာင္ မေထာက္ဘဲ အေၾကာင္း တစ္ခုခုေၾကာင့္ ဆူညံပူညံလုပ္တတ္တာ။
· ဇနီးသည္ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေယာက်္ားေတြရဲ႕ နာမည္ကိုေတာင္ မၾကားခ်င္တာ။
· အေၾကာင္းတစ္ခုခုနဲ႕ ပတ္သတ္လာရင္ ဇနီးသည္ရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြကို တန္းစီၿပီး အျပစ္ေျပာတတ္တာ။
· ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း (သို႕မဟုတ္) အေပါင္းအသင္းစံုတဲ့အခါ ဇနီးသည္ကို ရွာႀကံၿပီး အျပစ္ေျပာတတ္တာ၊ ႏွိမ့္ခ်တတ္တာ။
· အိမ္အျပင္ ထြက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဇနီးသည္ကို ကိုယ့္အႀကိဳက္အဝတ္အစား ဝတ္ဖုိ႕ တုိက္တြန္းတတ္တာ။
· လူစိမ္း တစ္ေယာက္ေယာက္ အိမ္လာတာေတြ႕တာနဲ႕ ဇနီးသည္ကို ဘုမသိဘမသိ သံသယမ်က္လံုးနဲ႕ ၾကည့္တတ္တာ။
· ဇနီးေမာင္ႏွံ အတူေနၾကတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိစၥၿပီးတာနဲ႕ တစ္ဖက္လွည့္သြားၿပီး ဇနီးနဲ႕ကိုယ္ ဘာမွမဆုိင္သလို ေနတတ္တာ။
· ကိုယ့္ရဲ႕ ဆႏၵတစ္ခုတည္းကိုသာ ၾကည့္ၿပီး ဇနီးသည္ရဲ႕ စိတ္အေျခအေနကို လံုးဝထည့္မတြက္တာ။
(IMAGE မဂၢဇင္းမွာ ပါတဲ့ ေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ေရးသားသူ ကေတာ့ (မ)နီမာလာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ file ေလးကို www.books-hive.com မွာ ရွာေတြ႕လို႕ ေဒါင္းလုပ္ ခ်ထားတာပါ။ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ဖတ္ႏုိင္ေအာင္လို႕ မွ်ေဝ ေပးလုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။)
Valentine’s Day ေပၚေပါက္လာပံုနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္ေတြ ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ေသာ သူမ်ားကေတာ့ ဒီလုိထင္ျမင္ ယူဆၾကပါတယ္။ ခရစ္ေတာ္ေပၚၿပီး ေအဒီ (၂ဝဝ)ေက်ာ္ (၃ရာစု)၊ ေရာမၿမိဳ႕(Rome)မွာ ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး စိန္႕ဗယ္လင္တုိင္း (St. Valentine) မွတဆင့္ ျဖစ္ေပၚ လာတာပါလို႕ ယူဆ ၾကပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ခရစ္ယာန္ ဘာသာ အတြက္ မြန္ျမတ္ေသာ အာဇာနည္ တစ္ပါးလုိ႕လဲ တင္စား ေခၚေဝၚ ၾကပါတယ္။ သူဟာ ေအဒီ (၂၆၉)ခု၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၄)ရက္ေန႕မွာ ေသဒဏ္ စီရင္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ဒုတိယေျမာက္ ကေလာဒီယပ္စ္ဘုရင္ (Cludiaus-II)က သူ႕ကို ဆန္႕က်င္တယ္ဆုိၿပီး ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ကာ ေသဒဏ္ ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေအဒီ (၄၉၆)ခုမွာေတာ့ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဂီလာစီးယပ္စ္ (Pope Gelasius)က ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႕ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၄)ရက္ေန႕ကို Valentine’s Dayလို႕ သတ္မွတ္ ေခၚဆိုခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႕ သမုိင္း ျဖစ္စဥ္ေတြကို ေအာက္မွာ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပ သြားပါဦးမယ္။
ေအဒီ(၃)ရာစုမွာ ေရာမ အင္ပါယာကို ဒုတိယေျမာက္ ကေလာဒီယပ္စ္ ဘုရင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္။ ကေလာဒီယပ္စ္ ဘုရင္ဟာ ေရာမအင္ပါယာရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ေရာမၿမိဳ႕(Rome)မွာ နန္းစံပါတယ္။ ဘုရင္ ကေလာဒီယပ္စ္ကို လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက သေဘာမက်ၾကပါဘူး။ အဲဒီလုိ သေဘာမက်တဲ့ အထဲမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းလဲ ပါပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းက ေရာမၿမိဳ႕မွာ ေနထုိင္ေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး တစ္ပါး ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ သနားၾကင္နာတတ္ၿပီး အေျပာအဆို ညင္သာ သိမ္ေမြ႕သူလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ကို ခ်စ္ခင္ ၾကတဲ့သူေတြ အလြန္ မ်ားျပားပါတယ္။
ကေလာဒီယပ္စ္ ဘုရင္ဟာ စစ္လိုလားသူပါ။ သူ႕စစ္တပ္ကို အင္အား ႀကီးသထက္ ႀကီးေအာင္ ျပဳလုပ္ခ်င္သူပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေရာမအင္ပါယာ ထဲမွာရွိတဲ့ ေယာက္က်ားသားမ်ား အားလံုးကို သူ႕စစ္တပ္ထဲ ဝင္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္မလာပါဘူး။ သူ႕အင္ပါယာထဲမွာရွိတဲ့ ေယာက္က်ားသားမ်ားက စစ္တပ္ထဲ မဝင္ခ်င္ၾကဘူး။ စစ္ကိုလဲ မတိုက္ခ်င္ၾကဘူး။ သူတုိ႕ရဲ႕ မိသားစုေတြ၊ မိန္းမနဲ႕ ကေလးေတြကို မခြဲခြာခ်င္ၾကဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက စစ္တပ္ထဲဝင္ဖို႕ ျငင္းဆန္ၾကပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ကေလာဒီယပ္စ္ကို ေဒါသအမ်က္ ေျခာင္းေျခာင္းထြက္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူဟာ ရက္စက္တဲ့ အႀကံအစည္ တစ္ခု ႀကံစည္ခဲ့တယ္။ တကယ္လုိ႕ ေယာက္က်ားေတြသာ မိန္းမမယူ၊ အိမ္ေထာင္မျပဳဘူးဆုိရင္ စစ္တပ္ထဲဝင္ဖုိ႕ စိတ္ပါလာႏုိင္တယ္လို႕ သူေတြးေတာခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူအမိန္႕တစ္ခု ထုတ္လုိက္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ထိမ္းျမား လက္ထပ္တာကို ခြင့္မျပဳပဲ ပိတ္ပင္ တားဆီးတဲ့ အမိန္႕ပါပဲ။ လူငယ္မ်ားက ဒီအမိန္႕ကို အင္မတန္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ အမိန္႕လို႕ ယူဆၾကတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကလဲ ဒီအမိန္႕ကို လံုးဝ ယုတၱိမရွိဘူးလုိ႕ ယံုၾကည္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအမိန္႕ကို ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းက လံုးဝ မေထာက္ခံခဲ့ပါဘူး။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းဟာ ထိမ္းျမား လက္ထပ္တာကို ေကာင္းေသာ ျပဳမူျခင္းလို႕ ခံယူထားတဲ့အတြက္ ကေလာဒီယပ္စ္ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အမိန္႕ကို မလုိက္နာပဲ ထိမ္းျမား လက္ထပ္ပြဲေတြကို ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အမိန္႕ေၾကာင့္ တိုးတိုး တိတ္တိတ္ပဲ လုပ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဖေယာင္းတုိင္ငယ္ေလးေတြ ထြန္းညွိထားတဲ့ လက္ထပ္ပြဲက်င္းပရာ အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္း၊ သတို႕သားနဲ႕ သတုိ႕သမီးတို႕ပဲရွိပါတယ္။ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ ေပးတာကိုလဲ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက တုိးတုိးေလးပဲရြတ္ဆုိပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ လက္ထပ္ပြဲေတြကို ေအာင္ျမင္စြာနဲ႕ က်င္းပႏုိင္ခဲ့တာေပါ့။
တစ္ညမွာေတာ့ လက္ထပ္ပြဲ က်င္းပေနတုန္းမွာ ဘုရင့္စစ္သားေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႕ပဲ သတို႕သားနဲ႕ သတုိ႕သမီးဟာ စစ္သားေတြလက္ထဲ မေရာက္ခင္ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္သြားပါတယ္။ စစ္သားမ်ားဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ဖမ္းလုိက္ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ အမိန္႕မနာခံမႈနဲ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို အက်ဥ္းခ်ထားၿပီး ေသဒဏ္စီရင္ဖုိ႕ အမိန္႕ခ်မွတ္ခဲ့တယ္။
အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ သူေတြဟာ အက်ဥ္းေထာင္အထိ လာေရာက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႕ ခ်စ္ခင္တဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ပန္းစည္းေတြ ပစ္ေပးၾကတယ္။ စာတုိေလးေတြ ပစ္ေပးၾကတယ္။ ေထာင္ထဲဝင္လို႕မရလို႕ ပစ္ေပးၾကရရွာတယ္။ ဒီစာေလးေတြ၊ ပန္းစည္းေလးေတြ ကတဆင့္ သူတုိ႕ဟာ အခ်စ္ကို ယံုၾကည္ၾကတယ္ ဆုိတာ ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ သူတုိ႕ဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕ခြင့္မရၾကဘူး။ အဲဒီထဲကမွ တစ္ေယာက္ေသာ သူဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အဲဒီ တစ္ေယာက္ေသာ သူကေတာ့ ေထာင္မွဴးႀကီးရဲ႕ သမီးေလးဂ်ဴလီယာ(Julia) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူမရဲ႕အေဖဟာ သူမကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕ဖုိ႕ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ အခ်ဳပ္ခန္းထဲထိလဲ ဝင္ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ သူမဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ေထာက္ခံခဲ့တယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြကို အေဖာ္ျပဳ အားေပးခဲ့တယ္။ (တခ်ဳိ႕ေသာ သမိုင္းေၾကာင္းေတြမွာ ဂ်ဴလီယာက ေမြးကတဲက အျမင္အာရုံ မရရွာတဲ့ ဒုကၡိတမေလး တစ္ေယာက္လို႕ ေရးသားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးွ ဗယ္လင္တုိင္းက ဘုရားသခင္ထံမွာ ဆုေတာင္းေပးလုိ႕ မ်က္စိအလင္း ျပန္ရလာတယ္လို႕ ေရးသားထားတာလဲ ေတြ႕ရပါတယ္။)
ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တိုင္းဟာ ေသဒဏ္ စီရင္ျခင္း ခံရမယ့္ေန႕ (ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ရက္၊ ေအဒီ ၂၆၉ခု)မွာ သူ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြမွာ အတူရွိေနခဲ့တဲ့ သူမကို ေက်းဇူးတင္တဲ့ အေနနဲ႕ သူမရဲ႕ သစၥာတရား အတြက္ စာတုိေလး ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစာတုိေလး ကေတာ့ “သင့္ရဲ႕ ဗယ္လင္တုိင္းဆီက အခ်စ္ေမတၱာ”(Love from your Valentine)လုိ႕ အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။
ဒီစာတုိေလး မွတဆင့္ Valentine’s Day မွာ အခ်စ္သဝဏ္ လႊာေလးေတြ ေပးတဲ့အေလ့အထဟာ တကမာၻလံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားပံုရပါတယ္။ အမွန္တရား ဘက္က ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းႀကီး ကေတာ့ လူေသေပမယ့္ နာမည္ မေသခဲ့ပါဘူး။ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အင္အား ႀကီးေနပါေစ၊ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာကို ဖ်က္ဆီးလို႕ မရႏုိင္ဘူး ဆုိတာ လူသားေတြ အားလံုး သေဘာေပါက္သြားၾကပါၿပီ။ အရာအားလံုးထက္ အင္အား ႀကီးမားတာ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားဆုိတာ အႂကြင္းမဲ့မွန္ကန္ပါတယ္။
အခု ေအာက္မွာဆက္လက္ ေဖာ္ျပမွာကေတာ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ Valentine’s Day နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ျပဳလုပ္ၾကတဲ့ ရိုးရာအေလ့အထေတြပါ။
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက အဂၤလန္ႏုိင္ငံ (England)မွာ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၄)ရက္ေန႕ေရာက္ရင္ ကေလး သူငယ္မ်ားဟာ လူႀကီးေတြလို ဝတ္စား ဆင္ယင္ၿပီး တစ္အိမ္တက္ တစ္အိမ္ဆင္းနဲ႕ သီခ်င္းေတြ လုိက္လံ သီဆုိပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးတဲ့ သီခ်င္းေတြေပါ့။ (Happy New Year လိုမ်ဳိး ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။)
ေဝးလ္စ္ (Wales) ႏိုင္ငံမွာေတာ့ သစ္သား ဇြန္းေလးေတြကို ျပဳလုပ္ၿပီး လက္ေဆာင္ ေပးၾကပါတယ္။ သစ္သား ဇြန္းေလးေတြေပၚမွာ အသဲပံု၊ ေသာ့နဲ႕ ေသာ့ခေလာက္ ပံုေလးေတြကို ေဆးျခယ္ၿပီး အလွဆင္ၾကတယ္။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “ငါ့ရဲ႕အသဲတံခါးကို မင္းဖြင့္သြားၿပီ” (You unlock my heart!) ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြမွာ ဆုိရင္ မိန္းမပ်ဳိေလး ေတြဟာ ေယာက္က်ားပ်ဳိေလး ေတြဆီကေန အဝတ္အစားေတြ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ရၾကတယ္။ အဲဒီ အဝတ္အစားေတြကို သိမ္းထားရင္ အဲဒီမိန္းမပ်ဳိေလးက လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ေယာက္က်ားေလးကို လက္ထပ္မယ့္သူလုိ႕ သတ္မွတ္ လိုက္တာပဲတဲ့။
တခ်ဳိ႕လူေတြကလဲ ဒီလုိယံုၾကည္ၾကတယ္။ Valentine’s Day မွာ ေခါင္းေပၚကေန ေျမလူးငွက္(robin)ေလး ျဖတ္ပ်ံသြားတယ္ဆုိရင္ အဲဒီမိန္းကေလးက သေဘၤာသားနဲ႕ လက္ထပ္ရလိမ့္မယ္တဲ့။ စာကေလးငွက္ ဆုိရင္ ဆင္းရဲတဲ့သူနဲ႕ လက္ထပ္ရၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတာ့ ရလိမ့္မယ္တဲ့။ ေရႊဝါေရာင္ငွက္ (goldfinch)ကို ေတြ႕ရတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မီလ်ံနာနဲ႕ လက္ထပ္ရမယ္တဲ့ဗ်ား…။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ တကယ္ျဖစ္ႏုိင္၊ မျဖစ္ႏုိင္ မသိေပမယ့္ ဖတ္ၿပီးေတာ့ ၿပံဳးခ်င္စရာ အေလ့အထေလးတစ္ခု၊ ယံုၾကည္မႈေလးတစ္ခုေပါ့။ တကယ္လုိ႕ သင့္မွာ လက္ထပ္ဖုိ႕ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ သူေတြ တစ္ေယာက္ထက္မက ပိုရွိေနမယ္ဆုိရင္ ဘယ္တစ္ေယာက္နဲ႕ လက္ထပ္ရမလဲဆုိတာ ေရြးခ်ယ္တဲ့ နည္းပါပဲ။ အရင္ဆံုး ပန္းသီးတစ္လံုးကို ယူလုိက္ပါ။ ပန္းသီးအညွာကို ကိုင္ၿပီး ပန္းသီးကိုလွည့္ပါ။ အဲဒီလုိလွည့္ေနတံုးမွာ သင္ရည္ရြယ္ထားတဲ့ သူေတြရဲ႕ အမည္ေတြကို ရြတ္ေပးရပါမယ္။ ပန္းသီးအညွာ ျပဳတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ရြတ္မိတဲ့ အမည္က သင္လက္ထပ္ရမယ့္သူရဲ႕ အမည္ပါပဲတဲ့။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္တစ္ခုက အဲဒီပန္းသီးကို အလည္ကေန ထက္ျခမ္း ခြဲၾကည့္လုိက္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျမင္ေတြ႕ရတဲ့ ပန္းသီးအေစ့ေလးေတြကို ေရတြက္ပါ။ အဲဒီအေရအတြက္က သင္ရမယ့္ ကေလး အေရအတြက္ပါပဲတဲ့။ ဒါကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ၿပံဳးမိၾကမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။
(Valentine’s Day ရဲ႕ သမိုင္းေနာက္ခံနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ မူကြဲေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္… အဲဒီထဲကမွ အမ်ားက လက္ခံထားၾကတဲ့၊ ယုတၱိလဲရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ ျဖစ္ႏုိင္ေျခလဲရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ေရြးၿပီး ဘာသာျပန္လုိက္တာပါ… မူရင္းကို ဒီမွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္… အားလံုးကို အတိအက် ဘာသာျပန္ထားတာ မ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး… ဖတ္လို႕ေကာင္းေအာင္၊ မူရင္းအဓိပၸါယ္ မပ်က္ေအာင္နဲ႕ ဆီေလ်ာ္မႈရွိေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားၿပီး ျပန္ဆိုထားပါတယ္… လြဲမွားေနတာေတြရွိရင္ ဘာသာျပန္ဆိုသူ မိုးေသာက္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ သာျဖစ္ပါတယ္… ခ်စ္သူစံုတြဲမ်ား Valentine’s Day မွာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ….)
သင့္မွာ ခ်စ္သူရွိပါသလား???
ေနာက္ၿပီး ခ်စ္သူကိုေရာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းခဲ့ဖူးပါသလား???
တကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ နမ္းတယ္ဆိုတာ ခံစားခ်က္အရေရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံေတြအရပါ ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုျခင္းဆိုတဲ့ သက္ေရာက္မႈကို ဖြင့္ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို နမ္းၿပီဆိုရင္ နမ္းတဲ့လူက အနမ္းခံရတဲ့သူကို ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲေပါ့။
ကဲ!... ဒါဆို္ အနမ္းနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ Definition ေလးတစ္ခုေလာက္ ထုတ္ၾကည့္ရေအာင္။ သင္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုမွာလဲ။ အေနာက္တိုင္းယံုၾကည္မႈအရေတာ့ နမ္းတယ္ဆိုတာ "ႏွစ္လိုဖြယ္ ခံစားဆက္ယွက္မႈကို ပါးစပ္ကမေျပာဘဲ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ထိေတြ႕ပူးကပ္ၿပီး ေဖာ္ျပတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတ" လို႕ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းရႈံ႕ၾကတဲ့ စံုတြဲေတြတိုင္း က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်က္(၇)ခုကို အလုိလိုရရွိႏိုင္တယ္တဲ့။ အဲဒီ(၇)ခ်က္က ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ …
၁။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နမ္းေနၾကတဲ့အခါ ခ်စ္သူစံုတြဲ ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ ေသြးေၾကာေတြဟာ ျပန္႔ကားသြားၿပီး ေသြးခုန္ႏႈန္းကိုလည္း ျမန္လာေစပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အဆီေတြကို ေခ်ဖ်က္ပစ္ၿပီး ေသြးထဲမွာရွိတဲ့ ကိုလက္စထေရာ ပမာဏကိုလည္း က်ဆင္းေစပါတယ္။
၂။ နမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စံုတြဲႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာရွိတဲ့ ၾကြက္သားမွ်င္ အခု(၃ဝ)ေလာက္ကို လႈပ္ရွားလာေအာင္ ဦးေႏွာက္က လံႈ႕ေဆာ္ေပးပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ မ်က္ႏွာမွာရွိတဲ့ အေရျပားေတြမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကို ဖယ္ရွားသန္႔စင္ေစၿပီး မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုး ပိုမိုေခ်ာေမြ႕လာေစပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ယွက္ျဖာေနတဲ့ ဆံခ်ည္မွ်င္ ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြရဲ႕ ေသြးစီးဆင္းမႈကို ပိုၿပီးေကာင္းလာေစပါတယ္။
၃။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဝတဲ့သူေတြ စိတ္ဝင္စားမယ့္ ကိစၥပါပဲ။ (၅)စကၠန္႔ၾကာေအာင္ တစ္ခါနမ္းတိုင္း ကိုယ္တြင္းမွာ သိုေလွာင္ထားတဲ့ အဆီပမာဏ (၁၂)ကီလိုရီ ေလာင္ကၽြမ္းေစတယ္ဆိုပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဝိတ္က်ခ်င္ရင္ ရည္းစားကို မ်ားမ်ားနမ္းၾကပါ။
၄။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စိတ္နဲ႔ဆိုင္ပါတယ္။ နမ္းျခင္းဟာ စိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ဖိစီးမႈေတြ၊ အားငယ္မႈေတြကို ေခ်ဖ်က္ေပးၿပီး စိတ္ခြန္အား နိမ့္က်ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ လံႈ႔ေဆာ္ေပးတဲ့ ဟိုမုန္းဓာတ္တစ္မ်ိဳး ဦးေႏွာက္က ထုတ္ေပးတာကိုလည္း တားဆီးေပးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သူေတြေတာင္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အႀကီးျမတ္ဆံုး သူရဲေကာင္းႀကီးေတြလို႔ ထင္မွတ္လာတတ္တယ္လို႔ သုေတသီေတြက အတည္ျပဳထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းဟာ အေကာင္းဆံုးေသာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကုထံုးတစ္ခုပါပဲ။
၅။ ၿပီးေတာ့ အနမ္းဆိုတာ သဘာဝ ေရာဂါကာကြယ္ေဆး တစ္မ်ိဳးပါပဲတဲ့။ ေဆးပညာ သေဘာအရ လူတစ္ဦးဆီမွာ ရွိေနတတ္ၾကတဲ့ သဘာဝကိုယ္ခံစြမ္းအားေတြဟာ မတူညီၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး နမ္းၾကတဲ့အခါ သူတို႔တစ္ေယာက္ခ်င္းစီမွာရွိတဲ့ ကိုယ္ခံပဋိဇီဝ စြမ္းအားေတြဟာ တံေတြးကေနတဆင့္ ေပါင္းစပ္သြားပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူမွာရွိၿပီး ကိုယ့္ဆီမွာမရွိတဲ့ ေရာဂါကာကြယ္မႈ စြမ္းအင္ေတြ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ ေပါင္းစပ္ေရာက္ရွိလာႏိုင္ေျခဟာ ရာခိုင္ႏႈန္း(၈ဝ)ထိ ရွိတယ္ဆိုပဲ။ ဒီျဖစ္စဥ္ကို "အနမ္းျဖင့္ ေရာဂါကာကြယ္နည္း"လို႔ စိတ္ပညာရွင္ေတြက နာမည္ေပးထားပါတယ္။
၆။ ေနာက္ၿပီး အနမ္းဟာ လူရဲ႕ဦးေႏွာက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ တိုးတက္လာေအာင္ စနစ္တက် ႏိႈးဆြေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သိသာလဲဆိုရင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ နမ္းဖူးတဲ့အခါ ေပၚေပါက္လာတတ္တဲ့ ရွိန္းကနဲ၊ ဖိန္းကနဲ ခံစားမႈမ်ိဳးမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီအခိုက္အတန္႔မွာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္အရည္အေသြးဟာ ထိပ္ဆံုးအဆင့္ထိ တက္ေနၿပီးေတာ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကလည္း အျမင့္မားဆံုး ျဖစ္ေနတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
၇။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ သင္ကိုယ္တုိင္ပဲ စမ္းၾကည့္ၿပီးမွ ယံုပါေတာ့။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ … ခ်စ္သူကို နမ္းရတာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး ေပ်ာ္စရာလဲ ေကာင္းပါတယ္တဲ့။ ဘယ္လိုလဲ။ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္ရဲ႕လား???။
လက္ေတြ႔စမ္းသံုးၾကည့္ေနာ္......................
အဟီးးး....................
(ဒီ post ေလးကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေမဒီဇာရဲ႕blog မွာေတြ႕ၿပီး ဖတ္မိတာပါ… ဖတ္မိၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ႀကိဳက္လြန္းလို႕ blog မွာတင္ပါရေစဆုိၿပီး ေတာင္းဆုိလိုက္တာပါ… သူငယ္ခ်င္းေမဒီကလဲ ေျပာထားပါတယ္… ဒီ post ေလးကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က forward mail ပို႕ေပးလုိ႕ တင္ခြင့္ျပဳဖုိ႕ေတာင္းဆုိၿပီး တင္လုိက္တာပါတဲ့… ဒါေလးကို မိုးေသာက္ရဲ႕ blog မွာလဲ တင္ႏုိင္ပါတယ္တဲ့… ဒါေၾကာင့္ တင္လုိက္တာပါ… Valentine’s Day ေရာက္ခါနီးၿပီးဆုိေတာ့ ဒီ post ေလးက ခ်စ္သူစံုတြဲေတြကို အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျပဳလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္…. ဒီ post ေလးအတြက္ သူငယ္ခ်င္းေမဒီဇာကို အရမ္းပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္… ေမဒီကို forward mail ပို႕ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…)
ႏွင္းဆီ (၁)ပြင့္ - - - ရင္ထဲမွာ မင္းပဲရွိတယ္
ႏွင္းဆီ (၂)ပြင့္ - - - ဒီကမာၻမွာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္တည္း
ႏွင္းဆီ (၃)ပြင့္ - - - မင္းကိုငါခ်စ္တယ္
ႏွင္းဆီ (၄)ပြင့္ - - - ေသေတာင္ မခဲြဘူး
ႏွင္းဆီ (၅)ပြင့္ - - - တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးတယ္
ႏွင္းဆီ (၆)ပြင့္ - - - ခ်စ္ခင္၊ ေလးစား ခြင့္လြတ္တယ္
ႏွင္းဆီ (၇)ပြင့္ - - - မင္းကို တိတ္တခိုးေလး ခ်စ္ေနတယ္
ႏွင္းဆီ (၈)ပြင့္ - - - အၿမဲတမ္း
ႏွင္းဆီ (၁ဝ)ပြင့္ - - - အျပစ္ကင္းစင္ေသာ ခ်စ္သူ
ႏွင္းဆီ (၁၁)ပြင့္ - - - မင္းတစ္ေယာက္ကိုပဲ ဂ႐ုစိုက္တယ္
ႏွင္းဆီ (၁၂)ပြင့္ - - - တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ တိုးလို႕ခ်စ္တယ္
နွင္းဆီ (၁၃)ပြင့္ - - - သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၁၄)ပြင့္ - - - ဂုဏ္ယူပါတယ္
ႏွင္းဆီ (၁၅)ပြင့္ - - - ခြင့္လြတ္ပါေနာ္
ႏွင္းဆီ (၁၆)ပြင့္ - - - မတည္ၿငိမ္ေသာ အခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၁၇)ပြင့္ - - - ျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၁၈)ပြင့္ - - - ရိုးသားပြင့္လင္းျခင္း
ႏွင္းဆီ (၁၉)ပြင့္ - - - ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားျခင္း
ႏွင္းဆီ (၂ဝ)ပြင့္ - - - ငါ့မွာ ႐ိုးသားတဲ့အခ်စ္ တစ္ခုတည္းပဲရွိတယ္
ႏွင္းဆီ (၂၁)ပြင့္ - - - ရိုးသားတဲ့အခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၂၂)ပြင့္ - - - ကံေကာင္းပါေစ
ႏွင္းဆီ (၂၅)ပြင့္ - - - ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
ႏွင္းဆီ (၃ဝ)ပြင့္ - - - ဖူးစာကိုယံုတယ္
ႏွင္းဆီ (၃၆)ပြင့္ - - - ROMANTIC
ႏွင္းဆီ့ (၅ဝ)ပြင့္ - - - မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေတြ႕ၾကတယ္
ႏွင္းဆီ (၉၉)ပြင့္ - - - အၿမဲတမ္းအတြက္
ႏွင္းဆီ (၁ဝဝ)ပြင့္ - - - ၁ဝဝ% အခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၁ဝ၁)ပြင့္ - - - အရမ္း... အရမ္း... ခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၁ဝ၈)ပြင့္ - - - လက္ထပ္ခြင့္ေပးပါ
ႏွင္းဆီ (၁၁၁)ပြင့္ - - - အဆံုးမဲ့အခ်စ္
ႏွင္းဆီ (၁၄၄)ပြင့္ - - - အခ်ိန္တိုင္း၊ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ မင္းကိုခ်စ္တယ္
ႏွင္းဆီ (၃၆၅)ပြင့္ - - - ေန႕တိုင္းလြမ္းတယ္
ႏွင္းဆီ (၉၉၉)ပြင့့္္ - - - မခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့အခ်စ္၊ အၿမဲတမ္းထာဝရ
ႏွင္းဆီ (၁ဝဝ၁)ပြင့့္္ - - - သက္ဆံုးထိတိုင္
အခ်စ္ဆိုတာ မီးအိမ္တစ္အိမ္နဲ႔ တူတယ္။ အတြင္းစိတ္မွာရွိတဲ့ ဆီနဲ႔ ထြန္းညွိမွသာ မီးရဲ႕အလင္းေရာင္ဟာ မမွိန္ႏိုင္ဘူး။ မၿငိမ္းႏိုင္ဘူး။
Henry H.Hansa
အခ်စ္ကို မ်က္စိနဲ႔ မခံစားဘူး။ အခ်စ္ကို ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားတာ။
Shannon Fafe
အခ်စ္ဆိုတာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေနတဲ့ ပန္းတပြင့္နဲ႔တူတယ္။
အဲဒီပန္းကို ခူးဖို႔ရာ သတၱိေတြရွိရမယ္။
Shakespeare
အခ်စ္ဟာ ဘဝကို ေလာင္ၿမိဳက္ေစတယ္။
အခ်စ္ဟာ ရွင္သန္ျခင္းကို စိုေျပေစတယ္။
Johann W.Goethe
လူေတြရဲ႕အခ်စ္ကို မခံရတာ ႀကီးမားတဲ့ ေဝဒနာဆိုးတရပ္ ခံရတာနဲ႔တူတယ္။ လူေတြကို မခ်စ္ႏိုင္တဲ့သူဟာ ရွင္လွ်က္နဲ႔ ေသေနတာနဲ႔ တူတယ္။
Gelinbeier
အခ်စ္ကို နားမလည္ခင္မွာ မိန္းကေလးဟာ မိန္းကေလး မဟုတ္သလို
ေယာက္်ားေလးဟာလဲ ေယာက္်ားေလးမဟုတ္ဘူး။
History Myers
ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာဆိုတာ လူ႔ဘဝမွာ ပ်ံ႕ႏွ႔ံေနတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမရွိရင္
ဘာသာ၊ သမိုင္း၊ စိတ္ကူးယဥ္မူနဲ႔ အႏုပညာဆိုတာလဲ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။
Honore de Balzac