မုိးရြာေနတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္ေလ..... သူမနဲ႔ စေတြ႔ခဲ့တယ္... အဲဒီေန႔က....
မုိးက်လာၿပီ။ ဟူး....။ ထီးလဲ မပါလာဘူး။ အရင္ကလဲ ယူေနက်မဟုတ္ေတာ့ ထီးမပါတာ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ မဆန္းပါဘူးေလ။ ကားဂိတ္မွာ ကားေစာင့္တဲ့သူေတြ တေျဖးေျဖးနဲ႔ နည္းလာၿပီ။ လမ္းေပၚမွာ မာက်ဴရီ မီးေရာင္ေတြ ျဖာက်လာတယ္။ မုိးဖြဲဖြဲၾကားထဲက မီးေရာင္ေအာက္မွာ လမ္းမႀကီးဟာ ေရာင္စံုကားေတြနဲ႔ လွပေနသလိုလို။
ဘတ္စ္ကားေတြကလဲ မလာေသးဘူးလား မသိပါဘူး။ ၾကာလုိက္တာ။ ဒီေန႔မွ အလုပ္က ေနာက္က်မွ ၿပီးတယ္။ အိမ္ျပန္ဖို႔ နဲနဲေနာက္က်ေနၿပီ။ ဒီကားဂိတ္က အမိုးအကာ မရွိေတာ့ မိုးရြာထဲမွာပဲ ရပ္ေစာင့္ရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။
ဟိုဒီေငးေနရင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ရပ္ေနတဲ့ ကားဂိတ္ဘက္ကို ဟိုဘက္လမ္းကေန သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္နဲ႕ ျဖတ္ကူးလာတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လုိက္တယ္။ မ်က္ႏွာက ထီးနဲ႔ ကြယ္ေနေတာ့ မျမင္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးငယ္ငယ္ တစ္ေယာက္ ဆုိတာေတာ့ သိသာပါတယ္။ အမွတ္တမဲ့ပါပဲ။ မ်က္စိ ေရွ႕မွာမုိ႔လို႔ ၾကည့္ေနမိတာထက္ မပိုပါဘူး။
အဲဒီအမွတ္တမဲ့က ေနာက္တခဏအၾကာမွာ တစ္ဘဝစာအတြက္ အမွတ္တရ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ အဲဒီအခ်ိန္တံုးက ကြ်န္ေတာ္ မသိခဲ့ဘူး။
ေကာင္မေလးက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရပ္ေနတယ္။ သူလဲ အိမ္ျပန္ဖုိ႔ ဘတ္စ္ကား ေစာင့္ေနတယ္ ထင္တယ္။ သူမ ေဘးေစာင္းေလး ရပ္ေနတဲ့ ေနရာက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တည့္တည့္ ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ သူမကို ျမင္ေနရတယ္။ ဆံပင္ေတြက မတိုမရွည္ေလး ေပမယ့္ နက္ေမွာင္သန္စြမ္းတဲ့ ဆံပင္ေတြမွန္း မာက်ဴရီ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ခန္႔မွန္းလို႔ရတယ္။ အကၤ်ီအနီ လက္တုိေလး ဝတ္ထားတဲ့ သူမရဲ႕ အသားအရည္က ဝင္းဝါေနတယ္။ အျဖဴခံေပၚမွာ အပြင့္ေလးေတြပါတဲ့ ထမီေလးကို ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ ဝတ္ထားတယ္။ အခုမွ သတိထားမိတယ္။ သူမ ေဆာင္းထားတဲ့ ထီးကေလးကလဲ အျဖဴေရာင္ေလးပဲ။ သူမမ်က္ႏွာေတာ့ မျမင္ရဘူး။ ဘာလို႕လဲဆုိေတာ့ ဘတ္စ္ကား လာမယ့္ဘက္ကို သူမ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတယ္ေလ။ ၿခံဳငံုၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ဆုိတာ သိသာပါတယ္။ သူမကို ကြ်န္ေတာ္ ေငးၾကည့္ၿပီး အေတြးထဲ ေမ်ာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမက ရုတ္တရက္ ကြ်န္ေတာ့ဘက္ကုိ လွည့္ၾကည့္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုမိသြားတယ္။ အုိး…… ခ်စ္စရာ ေကာင္းလုိက္တာ…။ အသက္ရွဴ မွားမတတ္ ျဖစ္သြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ သူမကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ သူမလဲ ကြ်န္ေတာ္ အေၾကာင္သားနဲ႔ ေငးေနလို႕ ရွက္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ မ်က္ႏွာကေလး နီၿပီး တဖက္ လွည့္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လဲ ထူပူသြားတာပဲ။ မုိးစိုလို႔ ခ်မ္းေနတာေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိဘူး။
ဘတ္စ္ကား တစ္စီးလာၿပီ။ ဒါ ကြ်န္ေတာ္ စီးရမယ့္ကားမဟုတ္ဘူး။ ကားဂိတ္က လူေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကားေပၚ တက္သြားၾကတယ္။ ကားထြက္သြားေတာ့ ကားဂိတ္မွာ လူေတြ နည္းနည္းပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ သူမနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ အပါအဝင္ေပါ့။ မုိးက ပိုသဲလာသလိုပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုးလဲ မိုးေရေတြ စိုကုန္ၿပီ။
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေဘးလြယ္အိတ္ ကေလးကို ပိုက္ၿပီး ရပ္ေနၿမဲရပ္ ေနတယ္။ ရပ္ေနတယ္ ဆုိတာထက္ သူမကို ေငးေနတယ္ဆုိရင္ ပိုမွန္မယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သူမ မ်က္ႏွာေလးကို ေနာက္တစ္ခါေလာက္ ျပန္ျမင္ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ေတြ အရမ္းျပင္းပ် ေနတယ္ေလ။
သူမ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္ကို ျပန္လွည့္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္း ထပ္ဆံုျပန္ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိတာနဲ႔ ေခါင္းငံု႔လုိက္မိတယ္။ ျပန္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ၿပံဳးၿပီး တစ္ဖက္ကို လွည့္သြားတယ္ေလ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘတ္စ္ကားတစ္စီး ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ဒါလဲ ကြ်န္ေတာ္စီးရမယ့္ ကားမဟုတ္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမစီးရမယ့္ ကား ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ အိမ္ျပန္ရေတာ့မွာမို႔လုိ႔ သူမ မ်က္ႏွာေလးက ၾကည္လင္ဝင္းပေနတယ္။ ဘတ္စ္ကားက နဲနဲအရွိန္လြန္ၿပီး ဂိတ္ကို ေက်ာ္ရပ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူမဟာ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ေလးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေက်ာ္ၿပီး ဘတ္စ္ကားဆီကို သြားဖုိ႕ျပင္ဆင္ေနၿပီ။ သူမကို ကြ်န္ေတာ္ ေငးၾကည့္ေနတံုးပဲ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သူမကို အဲဒီေနရာမွာပဲ ရပ္ေနေစခ်င္ ေသးတယ္ေလ။
သူမ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕ကို ေရာက္တဲ့အခါ ဘတ္စ္ကားဆီကို မသြားေသးပဲ ရုတ္တရက္ ရပ္လုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ထီးလွမ္းေပးၿပီး “ထီးယူထားလိုက္ေနာ္… မုိးေတြက သဲလာေနၿပီ… ေရာ့… ယူထားလိုက္… ကြ်န္မသြားရေတာ့မယ္….” လို႕ေျပာတယ္။ ျပံဳးၿပီးေျပာေနတဲ့ သူမရဲ႕ ခ်ဳိသာတဲ့ အသံေတြက ကြ်န္ေတာ့္ ပါးစပ္ကို အာေစးမိထားသလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာႏုိင္ဘူး။ ျပန္ေျပာဖုိ႔လဲ အခ်ိန္မရလုိက္ဘူး။ သူမေပးတဲ့ ထီး အျဖဴေရာင္ေလးကို လွမ္းယူလုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမဟာ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွာ မရွိေတာ့ဘူး။ ကားေပၚတက္သြားၿပီ။ သူမ နာမည္လဲ မသိလုိက္ရသလို၊ ေက်းဇူးတင္စကားေလး ေတာင္မွ မေျပာလုိက္ရဘူး။ ျပန္သတိဝင္လာခ်ိန္မွာ အားလံုးဟာ ေနာက္က်သြားၿပီ ဆိုတာ သိလုိက္ရတယ္ေလ။ သူမကို ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေတြ႕ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သိစိတ္ကေရာ၊ မသိစိတ္ကပါ သူမကို စြဲလမ္းေနမိၿပီ။ ကြ်န္ေတာ့ကို အိပ္မက္ေတြ ေပးသြားခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလး ဘယ္ဆီမွာမ်ား ေရာက္ေနလဲ…။
“ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ေန႔တုိင္းေန႔တုိင္း ဒီဘတ္စ္ကား မွတ္တုိင္ေလးမွာ ကြ်န္ေတာ္ အၿမဲေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ညမိုးခ်ဳပ္တဲ့ အထိေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေကာင္မေလးကို ထပ္မေတြ႕ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ သူေပးတဲ့ ဒီထီးေလးကို ဘယ္သြားသြား အၿမဲယူသြားတယ္ေလ။ ဟိုမွာလာေနတဲ့ ဘတ္စ္ကားက ခင္ဗ်ား စီးရမွာ မဟုတ္လား။ သြားေတာ့ေလဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာတာေတြကို မၿငီးမျငဴ နားေထာင္ေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ…”
ကားဂိတ္မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ဒီလူ ႏွစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တယ္။ သူက ဘတ္စ္ကား ေစာင့္ေနတာ။ သူဘယ္သူလဲ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုလဲ သူမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ သေဘာေကာင္းပံုရတဲ့ သူက ကြ်န္ေတာ္ ေျပာသမွ်ေတြ နားေထာင္ေပးရွာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ဘယ္လိုက ဘယ္လို ေျပာျဖစ္သြားမွန္းမသိပါဘူး။
“ရပါတယ္…။ ဒါနဲ႔ ေနပါဦး။ ခင္ဗ်ားကေရာ မလုိက္ဘူးလား။ အခုေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်ေနၿပီေလ။ ေနာက္ကားေတြက ရွိဖို႔ေတာင္ မေသခ်ာေတာ့ဘူး။ မုိးကလဲ ရြာဦးမလား မသိဘူး။”
“အင္း… ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ေစာင့္ခ်င္ေသးတယ္။ ဒီမွာပဲ ေနခ်င္လုိ႔ပါ။ မလုိက္ေတာ့ပါဘူး။ ေတြ႕ႏုိင္မွာ မဟုတ္မွန္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ရပ္ေနရတာ သူ႔ကို ျမင္ေနရသလို ခံစားမိလုိ႔ပါ….။ သူနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနေနရသလိုပါပဲ….။ ဒီညေတာ့ ဒီမွာပဲ သူေပးတဲ့ ထီးေလးနဲ႔ အိပ္မက္မိုးေတြကို ႀကိဳဆိုေနပါေတာ့မယ္ဗ်ာ….”
(ကြ်န္ေတာ္က ထီးေလးနဲ႔ အိပ္မက္ေမွ်ာ္သူေပါ့…. အခု ဒီစာေလးကို ဖတ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေျပာသမွ်ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နားေထာင္ေပးေနတဲ့ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ေနသူေလ....)
မာက်ဴရီေရာင္ လမ္းမမ်ားက ညရဲ႕ အလင္းကဗ်ာ
ေျခရာတစ္စံုဟာ ေပ်ာက္ဆံုးသြား
ငိုေနပါတယ္ ငါ့ရဲ႕နံေဘးနား
မင္းမရွိေတာ့တဲ့ ထုိင္ခံုေလး
ေရာက္လာခ်ိန္ဆုိ တမ္းတ ဝမ္းနည္းေနတဲ့သူ
မင္းေျခသံေတြက အေဝးက အေမွာင္ေတြၾကားထဲ တိုးဝင္ေပ်ာက္သြား
မွတ္တိုင္ေလးမွာ ငါ့ကို ညေတြ လက္ေဆာင္ေပးသြား….
ကံမဆံုခဲ့လဲေလ
အေရာင္ေတြမတူညီ ဘတ္စ္ကားမ်ား
ဝင္လာျပန္ထြက္သြားေနၾကတဲ့ ကားမွတ္တိုင္ေလးမွာ
ငါအိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ေတြ႕ဦးမလား
ေနဝင္လာခ်ိန္ မင္းကို ဘဝမွာ စေတြ႕ခဲ့တဲ့ ေနရာေလး…
ေရာက္လာခ်ိန္ဆုိ တမ္းတ ဝမ္းနည္းေနတဲ့သူ
မင္းေျခသံေတြက အေဝးက အေမွာင္ေတြၾကားထဲ တုိးဝင္ေပ်ာက္သြား
ဒီမွတ္တိုင္ေလးမွာ ငါ့ကို ညေတြ လက္ေဆာင္ေပးသြား….
ျပန္မဆံုခဲ့လဲေလ….
စီးရီးအမည္ - မွတ္တိုင္္
ေတးေရး - ?????
မွတ္ခ်က္ ။။ အဆုိေတာ္ ေဝၿဖိဳး ရဲ႕ မွတ္တိုင္ စီးရီးထဲက "မွတ္တုိင္" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ခံစားၿပီး ေရးဖြဲ႔ထားပါတယ္… သီခ်င္းကို နားေထာင္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ေျပာပါ.... G-mail ကေန တဆင့္ ပို႔ေပးပါ့မယ္... နားဆင္ ခံစားၾကည့္ပါ... ႀကိဳက္ႏွစ္သက္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္....
သမုဒၵရာေတြ ျခားေနၿပီး
ေန႕ေတြလဲ
တစ္ေန႕ၿပီး တစ္ေန႕
ငါလဲ တေျဖးေျဖးနဲ႕ ၾကာေလ ရူးသြပ္ေလပါပဲ…
မင္းရဲ႕ အသံကို ဖုန္းထဲကေန ၾကားေနရေပမယ့္
ငါ့ရဲ႕ နာက်င္မႈေတြက ေလ်ာ့နည္းမသြားဘူး…
ရပ္တန္႕မသြားဘူး…
တကယ္လို႕ မင္းကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဆံုေတြ႕ခြင့္
ဘယ္ေတာ့မွ မရေတာ့ဘူးဆုိရင္
ငါေျပာႏုိင္တာက ငါရဲ႕နာက်င္မႈေတြကလဲ
အၿမဲထာဝရ ခံစားသြားရမွာပါပဲ…
မင္း… ဘယ္ကိုပဲသြားသြား
ဘာေတြကိုပဲလုပ္လုပ္
ဒီေနရာေလးကေနပဲ မင္းကို ေစာင့္ေနမွာပါ…
ငါ့ရဲ႕ အသဲေတြ ဘယ္ေလာက္ကြဲအက္ပါေစ
ဘယ္ေလာက္ပဲ ခံစားရ ခံစားရ
မင္းကို ငါေစာင့္ေနမွာပါ….
အခ်ိန္တိုင္း မင္းရဲ႕အေၾကာင္းကို
ငါရေအာင္ေတြးေနမွာပဲ
အဲဒီအေတြးေတြဟာ ငါ့ရဲ႕ အမွန္တရားပါ…
မင္း ငါ့အနားမရွိတဲ့ အခိုက္မွာ
မင္းရဲ႕ ရယ္ေမာသံေတြလဲ ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္…
မ်က္ရည္ဆိုတဲ့ အရာနဲ႕လဲ ရင္းႏွီးခြင့္ရခဲ့ၿပီ
မ်က္ရည္ကိုလဲ ျမည္းစမ္းဖူးသြားၿပီ…
မင္းနဲ႕ မေတြ႕ရပါလား အခ်စ္ရယ္…
မင္းက ငါ့ကို ရူးသြပ္ေအာင္ ျပဳစားသြားတယ္
မင္းေၾကာင့္ ငါအသက္ရွင္ေနတာပါ
ငါတုိ႕ရဲ႕အခ်စ္ေတြေၾကာင့္ ငါဘယ္ေလာက္ ရွင္သန္လာတယ္
အသက္ရွင္ဖုိ႕ ျဖစ္လာတယ္ဆုိတာ
ငါကိုယ္တုိင္ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္
ေနာက္ဆံုးမွာ မင္းနဲ႕ငါ အတူရွိရမယ္..
အဲဒီအခြင့္အေရးကို ငါရအာင္ယူမယ္…
မင္း… ဘယ္ကိုပဲသြားသြား
ဘာေတြကိုပဲလုပ္လုပ္
ဒီေနရာေလးကေနပဲ မင္းကို ေစာင့္ေနမွာပါ…
ငါ့ရဲ႕ အသဲေတြ ဘယ္ေလာက္ကြဲအက္ပါေစ
ဘယ္ေလာက္ပဲ ခံစားရ ခံစားရ
မင္းကို ငါေစာင့္ေနမွာပါ….
Oceans apart day after day
And I slowly go insane
I hear your voice on the line
But it doesn't stop the pain
If I see you next to never
How can we say forever
Wherever you go
Whatever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you....
I took for granted, all the times
That I though would last somehow
I hear the laughter, I taste the tears
But I can't get near you now
Oh, can't you see it baby
You've got me goin' CrAzY
Wherever you go
Whatever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you
I wonder how we can survive
This romance
But in the end if I'm with you
I'll take the chance
Oh, can't you see it baby
You've got me goin' cRaZy
Wherever you go
Whatever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you....
(နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္ Richard Marx ဆိုထားတဲ့ Right Here Waiting ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ခံစားၿပီး ေရးဖြဲ႕ထားတာပါ… ခံစားမႈ သက္သက္ပါ… ေရးဖြဲ႕သူက ကြ်န္ေတာ္ မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ အ့ံၾသၾကမလား မသိဘူး… ေရးတဲ့သူက ကြ်န္ေတာ့္ ခ်စ္သူပါ… ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို ေရးလာတဲ့ စာထဲမွာ ဒီသီခ်င္းေလးက သူ အရမ္းႀကိဳက္ၿပီး ခံစားရလို႕ ခ်ေရးလုိက္တာပါတဲ့… ကြ်န္ေတာ္လဲ သူ႕ကို ေျပာၿပီး Blog မွာ တင္လုိက္တာပါ… သီခ်င္းေလးကို အားလံုး နားေထာင္ဖူးၾကမယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို ဝင္လိုက္တာနဲ႕ ဒီသီခ်င္းေလး နားေထာင္ႏုိင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္… မူရင္း အဂၤလိပ္စာသားပါ တင္ေပးထားပါတယ္… သီခ်င္းေလးရဲ႕ mp3 file ကို လုိခ်င္တယ္ဆိုရင္ (Internet Download Manager Software နဲ႕ Mozilla Firefox သံုးတယ္ဆုိရင္) ကြ်န္ေတာ့္ Blog မွာပဲ Download ရယူႏုိင္ပါတယ္... အဲဒါေတြ မသံုးဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဒီကို သြားၿပီး Download ခ်ႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား... ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ ၾကပါေစ…)